امیدی دوباره
مهربانا...
من مانده ام و غم سنگینی بر دل...
کاش می شد همه اش رویا باشد و خیال...
تا...
آن هنگام که بیدار شدم نه غمی باشد و نه اندوهی...
و...
من مانم و راهی دراز و امیدی دوباره...
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 1:25 توسط Foozi
|